बहु उतावीळ भक्तीचिया काजा । होसी केशीराजा मायबापा ॥१ ॥ ॥ध्रु.॥ तुझ्या पायीं मज जालासे विश्वास । ह्मणोनियां आस मोकलिली ॥२॥ ऋषि मुनि सिद्ध साधक अपार । कळला विचार त्यांसी तुझा ॥३॥ नाहीं नास तें सुख दिलें तयांस । जाळे जे उदास सर्वभावें ॥४॥ तुका ह्मणे सुख न माये मानसीं । धरिळे जीर्वेसी पाय तुझे ॥५॥

हे केशीराजा, हे माझ्या माय-बापा, भक्तांचे काम करण्यासाठी तू नेहमीच खूप आतुर असतोस. तुझ्या पायांवर माझा पक्का विश्वास बसला आहे, म्हणूनच मी इतर सगळ्या आशा सोडून दिल्या आहेत. असंख्य ऋषी-मुनी-सिद्ध-साधकांना तुझे खरे मर्म उमगले आहे. जे भक्त मनापासून पूर्ण विरक्त झाले, त्यांना तू असे सुख दिलेस जे कधीच नाश पावत नाही. तुका म्हणतो, ते सुख माझ्या मनात मावेनासे झाले आहे; मी जिवाभावाने तुझे पाय घट्ट धरले आहेत.