तुजशीं संबंध चि खोटा । परता परता रे थोंटा ॥१ ॥ ॥ध्रु.॥ देवा तुझें काय घ्यावें । आप आपणां ठकावें । जेथें मुदल न ये हातां । व्याज मरावें लेखितां ॥२॥ तुका ह्मणे ऐसा । त्रिभुवनीं तुझा ठसा ॥३॥

तुझ्याशी असलेला हा संबंधच खोटा, फसवा आहे; दूर हो, दूर हो रे मठ्ठा! देवा, तुझ्याकडून घेण्यासारखे आहेच काय? तुझ्याशी व्यवहार करणे म्हणजे स्वतःच स्वतःला फसवून घेण्यासारखे आहे. जिथे मुद्दलच परत मिळत नाही, तिथे व्याजाची अपेक्षा करत बसणे म्हणजे शुद्ध मूर्खपणा आहे. तुका म्हणतो, त्रिभुवनात तुझी हीच खरी ओळख - अशा फसवणाऱ्याची - पसरलेली आहे.