बोलतों निकुरें । नव्हेत सलगीचीं उत्तरें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ माझें संतापलें मन । परपीडा ऐकोन ॥ अंगावरि आलें । तोंवरि जाईल सोसिलें ॥२॥ तुज भक्तांची आण देवा । जरि तुका येथें ठेवा ॥३॥

मी स्पष्ट आणि ठामपणे बोलतो आहे, ही काही सलगीची (हलक्या जवळिकीची) बोलणी नाहीत. दुसऱ्यांचे दुःख ऐकून माझे मन संतापते. ते जोपर्यंत सहनशक्तीचा अंत होत नाही तोपर्यंत मी सहन करत राहीन. पण देवा, तुझ्या भक्तांची शपथ घेऊन सांगतो - जर तू तुकारामाला अशाच स्थितीत ठेवलेस, तर मी गप्प बसणार नाही.