एक करिती गुरु गुरु । भोंवता भारु शिष्यांचा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ पुंस नाहीं पाय चारी । मनुष्य परी कुतरीं तीं ॥ परस्त्री मद्यपान । पेंडखान माजविलें ॥२॥ तुका ह्मणे निर्भर चित्तीं । अधोगती जावया ॥३॥

काही लोक स्वतःला 'गुरु गुरु' म्हणवून घेतात, आणि त्यांच्याभोवती शिष्यांचा मोठा घोळका जमलेला असतो. पण त्यांच्यात खरा पुरुषार्थ, नैतिक बळ नसतो - ते माणसाच्या रूपात असूनही कुत्र्यांसारखे खालच्या वृत्तीचे असतात. परस्त्रीगमन, दारू पिणे, आणि अन्नाची चंगळ माजवणे हेच त्यांचे उद्योग. तुकाराम म्हणतात, असे निर्लज्ज मनाने वागणारे अधोगतीलाच, पतनाच्या मार्गालाच जातात.