एका पुरुषा दोघी नारी । पाप वसे त्याचे घरीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ पाप न लगे धुंडावें । लागेल तेणें तेथें जावें ॥ कांहीं दुसरा विचार । न लगे करावा चि फार ॥२॥ असत्य जे वाणी । तेथें पापाची च खाणी ॥३॥ सत्य बोले मुखें । तेथें उचंबळती सुखें ॥४॥ तुका ह्मणे दोन्ही । जवळी च लाभहानी ॥५॥

ज्या पुरुषाला दोन बायका असतात, त्याच्या घरात पाप वास करते. पाप शोधायला कुठे लांब जायची गरज नाही - जिथे ते असणारच आहे, तिथेच जाऊन बघावे. याबाबत फार वेगळा विचार करायची गरज नाही. जिथे खोटे बोलणे असते, तिथे पापाची खाणच असते. जिथे मुखातून सत्य बोलले जाते, तिथे मात्र सुख उचंबळून येते. तुकाराम म्हणतात, फायदा आणि नुकसान, पुण्य आणि पाप, दोन्हीही आपल्या अगदी जवळच असतात, आपल्याच कृतीवर अवलंबून असतात.