संतांचें सुख जालें या देवा । ह्मणऊनि सेवा करी त्यांची ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तेथें माझा काय कोण तो विचार । वर्णावया पार महिमा त्यांचा ॥ निर्गुण आकार जाला गुणवंत । घाली दंडवत पूजोनियां ॥२॥ तीर्थें त्यांची इच्छा करिती नित्यकाळ । व्हावया निर्मळ आपणांसी ॥३॥ अष्ट सिद्धींचा कोण आला पाड । वागों नेदी आड कोणी तया ॥४॥ तुका ह्मणे ते बळिया शिरोमणी । राहिलों चरणीं निकटवासें ॥५॥

संतांचे सुख हेच या देवाचे सुख झाले आहे, म्हणून देवसुद्धा त्यांची सेवा करतो. मग माझी काय कथा - त्यांचा महिमा पूर्णपणे वर्णन करणे माझ्या आवाक्याबाहेरचेच आहे. निर्गुण असलेला देव त्यांच्यासाठी सगुण रूप धारण करतो आणि त्यांची पूजा करून त्यांना दंडवत घालतो. तीर्थक्षेत्रेसुद्धा नेहमी अशी इच्छा करतात की संतांच्या संगतीने आपणही पवित्र व्हावे. अष्टसिद्धींची तरी त्यांच्यापुढे काय किंमत - त्यांच्या मार्गात कोणीही आड येऊ शकत नाही. तुकाराम म्हणतात, ते सामर्थ्यवानांचे शिरोमणी आहेत; मी त्यांच्या चरणांशी, अगदी जवळ राहिलो आहे.