जो मानी तो देईल काई । न मनी तो नेईल काई ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आह्यां विठ्ठल सर्वभूतीं । राहो चित्तीं भलतैसा ॥ आधीन तें जना काई । जल्पें वांयांविण ठायीं ॥२॥ वंदी निंदी तुज तो गा । तुका ह्मणे पांडुरंगा ॥३॥

जो कोणी माझ्यावर विश्वास ठेवतो, त्याने काय दिले म्हणून? आणि जो विश्वास ठेवत नाही, त्याने काय हिरावून घेतले म्हणून? आमच्यासाठी तर विठ्ठल सर्व प्राणिमात्रांत भरून राहिलेला आहे, तो आमच्या मनात कसाही राहो. इतर लोक काय म्हणतात याच्याशी आम्हाला काय देणेघेणे - त्यांची वटवट उगीचच, निरर्थक आहे. कोणी तुझी स्तुती करो वा निंदा करो, तुकाराम म्हणतात, हे पांडुरंगा, त्याने काही फरक पडत नाही.