ऐसे कुळीं पुत्र होती । बुडविती पूर्वजा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ चाहाडी चोरी भांडवला । वांटा आला भागासी ॥ त्याचियानें दुःखी मही । भार तेही न साहे ॥२॥ तुका ह्मणे ग्रामघ्न । केला नाश आयुष्या ॥३॥

काही कुळांत असे पुत्र जन्माला येतात, जे आपल्या पूर्वजांचीच अब्रू बुडवतात. चहाडी आणि चोरी हेच त्यांचे भांडवल, तोच वाटा त्यांच्या नशिबी येतो. त्यांच्यामुळे ही पृथ्वीसुद्धा दुःखी होते, तिलाही त्यांचा भार सहन होत नाही. तुकाराम म्हणतात, असा माणूस गावाला नासवणारा ठरतो - त्याने स्वतःचे आयुष्यच वाया घालवले, नासवले.