गांठोळीस धन भाकावी करुणा । दावूनि सज्जना कींव पीडी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ नाठेळाची भक्ति कुचराचें बळ । कोरडें वोंगळ मार खाय ॥ सांडोव्यासी घाली देवाची करंडी । विल्हाळ त्या धोंडी पूजा दावी ॥२॥ तुका ह्मणे ऐसे माकडाचे छंद । अवघे धंदधंद सिंदळीचे ॥३॥

पैशाच्या हव्यासापोटी माणूस दीनवाणेपणे गयावया करतो, आणि चांगल्या माणसाला खोटी कणव दाखवून त्रास देत राहतो. अशा हट्टी, ढोंगी माणसाची भक्ती म्हणजे भेकडाचे बळ - ती कोरडी, निकृष्ट असते आणि शेवटी तिला मारच खावा लागतो. देवाची पूजेची करंडी बाजूला सारून, तो दगडालाच उगाचच कळवळून पूजा दाखवतो. तुकाराम म्हणतात, हे सगळे माकडचाळे आहेत - हे सगळे उद्योग निर्लज्ज, ढोंगी माणसासारखे आहेत.