मज अंगाच्या अनुभवें । काई वाईट बरें ठावें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ जालों दोहींचा देखणा । नये मागें पुढें ही मना ॥ वोस वसती ठावी । परि हे चाली दुःख पावी ॥२॥ तुका ह्मणे घेऊं देवा । सर्वे करूनि बोळावा ॥३॥

मला माझ्या स्वतःच्या अनुभवावरूनच कळते की काय वाईट आहे आणि काय चांगले. मी दोन्ही - बरे आणि वाईट - पाहून घेतले आहे, त्यामुळे आता माझे मन मागे-पुढे डळमळत नाही. उजाड आणि वसलेले, दोन्ही अवस्था मला माहीत आहेत; पण ही संसाराची वाटचाल शेवटी दुःखच देते. तुकाराम म्हणतात, चला, देवालाच आपला सोबती, आपला खरा वाटाड्या बनवून घेऊया.