तुमची तों भेटी नव्हे ऐसी जाली । कोरडी च बोली ब्रह्मज्ञान ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आतां न बोलावें ऐसें वाटे देवा । संग न करावा कोणांसवें ॥ तुह्मां निमित्यासी सांपडलें अंग । नेदावा हा संग विचारिलें ॥२॥ तुका ह्मणे माझी राहिली वासना । आवडी दर्शनाची च होती ॥३॥

देवा, अजून तुझी खरीखुरी भेटच झालेली नाही; फक्त कोरडे ब्रह्मज्ञानाचे बोलणेच झाले आहे. आता मला वाटते की काहीच बोलू नये, कोणाचीही संगत धरू नये. तुझ्या निमित्तानेच माझे मन जगाच्या संगतीत अडकले होते; आता हा संग सोडून द्यायचा, असे मी ठरवले आहे. तुकाराम म्हणतात, माझी एकच इच्छा उरली आहे - ती म्हणजे फक्त तुझ्या दर्शनाची ओढ.