आहे तें चि आह्मी मागो तुजपाशी । नव्हों तुज ऐसीं क्रियानष्टे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ न बोलावीं तों च वर्में बरें दिसे । प्रकट ते कैसे गुण करूं ॥ एका ऐसें एका द्यावयाचा मोळा । कां तुह्यां गोपाळा नाहीं ऐसा ॥२॥ तुका ह्मणे लोकां नाहीं कळों आलें । करावें आपुलें जतन तें ॥३॥

देवा, जे आहे तेच आम्ही तुझ्याकडे मागतो; आमची कृती, वर्तन अशी बिघडलेली होऊ देऊ नकोस. आपण न बोलतो तोवरच गुपित बरे वाटते; पण मग आपले गुण उघड तरी कसे करावेत? एकाने दुसऱ्याला द्यावे, अशी रीत असते; मग, हे गोपाळा, तुझ्यात अशी रीत का नाही? तुकाराम म्हणतात, हे लोकांना कळत नाही; पण आपण आपले जे आहे ते आपणच जपून ठेवावे.