आह्मीं याची केली सांडी । कोठें तोंडीं लागावें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आहे तैसा असो आतां । चिंतें चिंता वाढते ॥ बोलिल्याचा मानसीं न धरावा । भिन्न भिन्न राहावें ॥२॥ तुका ह्मणे आह्मांपाशीं । धीराऐसी जतन ॥३॥

आम्ही हे सगळे आधीच सोडून दिले आहे; मग आता त्यात पुन्हा का अडकावे? जे आहे ते असू दे - काळजी केल्याने काळजीच वाढत जाते. कोणी काही बोलले, तरी ते मनाला लावून घेऊ नये; त्यापासून अलिप्त, वेगळे राहावे. तुकाराम म्हणतात, आमच्यापाशी फक्त धीराचीच खरी शिदोरी, खरी जपणूक आहे.