आह्मांपाशीं याचें बळ । कोण काळवरी तों ॥१॥ ॥ध्रु.॥ करूनि ठेलों जीवेंसाटीं । होय भेटी तोंवरि ॥ लागलों तों न फिरें पाठीं । पडिल्या गांठी वांचूनि ॥२॥ तुका ह्मणे अवकाशीं । तुमच्या ऐसें होवया ॥३॥

आमच्यापाशी याचे बळ किती काळ टिकेल, याची आम्हाला फिकीर नाही. तुझी भेट होईपर्यंत, मी माझा जीव पणाला लावूनच थांबलो आहे. एकदा या मार्गाला लागलो, की गाठ पडल्याखेरीज मी मागे फिरणार नाही. तुकाराम म्हणतात, तुझ्यासारखे होण्याची संधी मिळावी, याचीच मी वाट पाहतो आहे.