बोलिलें चि बोलें पडताळूनि । उपजत मनीं नाहीं शंका ॥१॥ ॥ध्रु.॥ बहुतांची माय बहुत कृपाळ । साहोनि कोल्हाळ बुझाविसी ॥ बहुतांच्या भावें वांटिसी भातुकें । बहु कवतुकें खेळविसी ॥२॥ तुका ह्मणे ऐसें जाणतसों वर्म । करणें तों श्रम न वजे वांयां ॥३॥

जे काही बोलले आहे, ते नीट पडताळून, खात्री करूनच बोललो आहे; माझ्या मनात याबद्दल काहीही शंका नाही. तू असंख्य जणांची माता आहेस, अतिशय कृपाळू आहेस; त्यांचा सगळा गलका, कोल्हाळ सहन करत तू त्यांचे सांत्वन करतोस. प्रत्येकाच्या भावाप्रमाणे तू त्यांना खाऊ-भातुकले वाटतोस, आणि मोठ्या कौतुकाने त्यांच्याशी खेळतोस. तुकाराम म्हणतात, हे रहस्य मला उमगले आहे - तुझ्यासाठी घेतलेले कष्ट कधीही वाया जात नाहीत.