उष्ट्या पत्रावळी करूनियां गोळा । दाखविती कळा कवित्वाची ॥१॥ ऐसे जे पातकी ते नरकीं पचती । जोंवरी भ्रमती चंद्रसूर्य ॥२॥ तुका ह्मणे एक नारायण घ्यांई । वरकडा वाहीं शोक असे ॥३॥

उष्ट्या पत्रावळी गोळा करून काव्याची कला दाखवतात, म्हणजे दुसऱ्याचे उष्टे शब्द घेऊन मोठेपणा मिरवतात. असे जे पापी असतात ते जोपर्यंत चंद्र-सूर्य आहेत तोपर्यंत नरकात शिजत राहतात. तुकाराम म्हणतात, एका नारायणालाच धरून ठेवा; बाकीचे सगळे ओझे वाहणे म्हणजे नुसते दुःखच आहे.