आवडीच्या मतें करिती भजन । भोग नारायणे ह्मणती केला ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ अवघा देव ह्मणे वेगळें तें काय । अर्थासाठीं डोह फोडू पाहे ॥२॥ लाजे कमंडल धरितां भोपळा । आणीक ठिगळें प्रावरणा ॥३॥ शाला गडवे धातुद्रव्यइच्छा चित्तीं । ऐश्वर्य बोलती अवघें मुखें ॥४॥ तुका ह्मणे यांस देवा नाहीं भेटी । ऐसे कल्पकोटि जन्म घेतां ॥५॥

आवडीनुसार (मनाप्रमाणे) भजन करतात, आणि म्हणतात की हा भोग नारायणानेच घडवला. अवघा देव म्हणतो, यापेक्षा वेगळे ते काय आहे? पैशासाठी खोल डोहसुद्धा फोडायला बघतो. कमंडलू धरायची लाज वाटते म्हणून भोपळा धरतो, आणि अंगावर आणखी ठिगळे लावून ढोंगी वैराग्य दाखवतो. शाल, गडवे, धातूची भांडी मिळवण्याची इच्छा मनात असते, पण तोंडाने मात्र सगळे ऐश्वर्याच्याच गोष्टी बोलतात. तुकाराम म्हणतात, अशा लोकांना देवाची भेट होत नाही, मग ते कोट्यवधी जन्म घेवोत.