अवघ्या भूतांचे केलें संतर्पण । अवघी च दान दिली भूमि ॥१॥॥ ध्रु. ॥ अवघा चि काळ दिनरात्रशुद्धी । साधियेली विधि पर्वकाळ ॥२॥ अवघीं च तीर्थे व्रते केले याग । अवघें चि सांग जालें कर्म ॥३॥ अवघें चि फळ आलें आह्मां हातां । अवघे चि अनंता समर्पिळे ॥४॥ तुका ह्मणे आतां बोलों अबोलणें । कायावाचामनें उरलों नाहीं ॥५॥

सर्व प्राणिमात्रांचे तृप्तीकरण केले, आणि सगळी भूमीच दान करून टाकली. रात्रंदिवस सतत शुद्धता राखून सर्व पर्वकाळांची विधी साधली. सगळी तीर्थे, व्रते आणि यज्ञ केले; सगळेच कर्म सांगोपांग पूर्ण झाले. सगळे फळ आमच्या हाती आले, आणि ते सगळे अनंताला (देवाला) अर्पण केले. तुकाराम म्हणतात, आता न बोलताच बोलायचे आहे; शरीर-वाणी-मनाने मी काहीच उरलेलो नाही.