अंतरींचें ध्यान । मुख्य या नांवें पूजन ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ उपाधि तें अवघें पाप । गोड निरसतां संकल्प ॥२॥ आज्ञा पाळावी हा धर्म । जाणते हो जाणा वर्म ॥३॥ तुका ह्मणे वृत्ति । अविट हे सहजस्थिति॥४॥

अंतःकरणातले ध्यान हेच खरे पूजन म्हणून ओळखले जाते. उपाधी (बाह्य अवडंबर) हे सगळे पापच आहे; संकल्प विरघळला की ते गोड वाटते. आज्ञा पाळणे हाच खरा धर्म आहे; जाणकारांनो, हे मर्म समजून घ्या. तुकाराम म्हणतात, अशी कधीही न ढळणारी वृत्ती हीच खरी सहज, स्वाभाविक स्थिती आहे.