सोपें वर्म आह्मां सांगितलें संतीं । टाळ दिंडी हातीं घेउनि नाचा ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ समाधीचे सुख सांडा ओवाळून । ऐसें हें कीर्तन ब्रह्मरस ॥२॥ पुढती घडे चढतें सेवन आगळें । भक्तिभाग्यबळे निर्भरता ॥३॥ उपजों चि नये संदेह चित्तासी । मुक्ति चारी दासी हरिदासांच्या ॥४॥ तुका ह्मणे मन पावोनि विश्रांती । त्रिविध नासती ताप क्षणें॥५॥

संतांनी आम्हाला हे सोपे रहस्य सांगितले - टाळ आणि दिंडी हातात घेऊन नाचा. समाधीचे सुखसुद्धा ओवाळून टाकावे इतके श्रेष्ठ हे कीर्तनरूपी ब्रह्मरस आहे. याचे सेवन जसजसे वाढत जाते तसतसे भक्तीच्या भाग्याने अधिकच समाधान मिळते. मनात कधी शंकाच येऊ नये - मुक्ती ही या हरिदासांची दासीच आहे. तुकाराम म्हणतात, मनाला विश्रांती मिळाली की तिन्ही प्रकारचे ताप क्षणार्धात नाहीसे होतात.