वदे साक्षत्वेसीं वाणी । नारायणीं मिश्रित ॥१॥॥ ध्रु. ॥न लगे कांहीं चाचपावें । जातों भावें पेरीत ॥२॥ भांडार त्या दातियारचें । मी कैचे ये ठायीं ॥३॥ सादावीत गेला तुका । येथे एकाएकीं तो ॥४॥

वाणी साक्षीभावाने बोलते, ती नारायणाशी एकरूप, मिसळलेली असते. काही चाचपडत बसायची गरज नाही, मी श्रद्धेनेच बीजे पेरत जातो. ते दातृत्वाचे भांडार त्या दात्याचेच आहे, मी त्यापुढे कोण आहे? तुकाराम हाक मारत गेला, आणि एकाएकी इथेच देव भेटला.