साजे अळंकार । तरि भोगितां भ्रतार ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ व्यभिचारा टाकमटिका । उपहास होती लोकां ॥२॥ शूरत्वाची वाणी । रूप मिरवे मंडणीं ॥३॥ तुका ह्मणे जिणें । शक्तीविण लाजिरवाणे ॥४॥

दागिने शोभतात ते तेव्हाच, जेव्हा पतीबरोबरच्या नात्यात भोगले जातात. व्यभिचार करणाऱ्या स्त्रीची थट्टा-टिंगल लोक करतात. शौर्याच्या गप्पा, आणि दागिन्यांनी मिरवलेले रूप - तुकाराम म्हणतात, खऱ्या सामर्थ्याशिवाय असे जगणे लाजिरवाणेच आहे.