अभक्त ब्राह्मण जळो त्याचें तोंड । काय त्यासी रांड प्रसवली ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ वैष्णव चांभार धन्य त्याची माता । शुद्ध उभयतां कुळ याती ॥२॥ ऐसा हा निवाडा जालासे पुराणीं । नव्हे माझी वाणी पदरींची ॥३॥ तुका ह्मणे आगी लागो थोरपणा | दृष्टि त्या दुर्जना न पडो माझी ॥४॥

जो भक्त नाही असा ब्राह्मण असला तरी त्याच्या तोंडाला आग लागो; त्याला अशा आईने जन्म का दिला असे म्हणावे लागेल. याउलट, वैष्णव चांभार असला तरी त्याची आई धन्य समजावी; दोघांचेही कूळ-जात खरेतर शुद्धच असते. असा निवाडा पुराणांतच आधीच सांगितला आहे, ही काही माझ्या मनाची स्वतःची बडबड नाही. तुकाराम म्हणतात, अशा दुर्जनांच्या मोठेपणाला आग लागो, मला त्यांचे तोंडही दिसू नये.