साधनांच्या कळा आकार आकृति । कारण नवनीतीं मथनाचें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ पक्षियासी नाहीं मारगीं आडताळा । अंतरिक्षीं फळासी चि पावे ॥ध्रु.॥ भक्तीची जोडी ते उखत्या चि साटीं । उणें पुरें तुटी तेथें नाहीं ॥२॥ तुका ह्मणे आलें सांचत सांचणी । आजि जाली धणी एकसरे ॥३॥

साधना करण्याच्या निरनिराळ्या पद्धती म्हणजे फक्त आकार-प्रकार असतात; खरं महत्त्व असतं ते दही घुसळून लोणी काढण्याच्या कृतीत, म्हणजे शेवटी मिळणाऱ्या सारभूत गोष्टीत. ज्याप्रमाणे पक्ष्याला आकाशात उडताना वाटेत कोणताही अडथळा नसतो आणि तो सरळ आपल्या ध्येयापर्यंत (फळापर्यंत) पोहोचतो, त्याचप्रमाणे भक्तीने मिळणारी प्राप्ती ही पूर्ण आणि एकदम असते; त्यात काही कमी-जास्त किंवा तोटा नसतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, हळूहळू साठत साठत आलेली ही शिदोरी आज एकदम पूर्ण होऊन समाधान मिळाले.