नाहीं येथे वाणी । सकळां वर्णी घ्यावी धणी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ जालें दर्पणाचें अंग । ज्याचा त्यासी दावी रंग ॥ध्रु.॥ एका भावाचा एकांत । पीक पिकला अनंत ॥२॥ तुका खळे दाणीं । करी बैसोनी वांटणी ॥३॥

इथे काही कमी नाही, सगळ्यांनी आपापल्या परीने यातून तृप्ती घ्यावी. माझे मन जणू आरशासारखे झाले आहे - जो कोणी समोर येईल, त्याला त्याचे खरे रूप दाखवते. एका मनाने, एकाग्र भावाने भक्ती केली की अनंत पीक पिकते (अपार फळ मिळते). तुकाराम महाराज जणू खळ्यावरचे दाणे आहेत, जे बसून सर्वांना वाटत आहेत.