अभिमानाची स्वामिनी शांति । महत्व घेती सकळ ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कळोनि ही न कळे वर्म । तरि श्रम पावती ॥ध्रु.॥ सर्व सत्ता करितां धीर । वीर्या वीर आगळा ॥२॥ तुका ह्मणे तिखट तिखें । मृदसखें आवडी ॥३॥

खऱ्या मोठेपणावर अभिमानाची नव्हे तर शांतीचीच सत्ता चालते; खरी थोरवी शांतीतूनच मिळते. नुसते समजून घेतले तरी जर त्यातले खरे मर्म कळले नाही, तर माणूस उगीच त्रास सोसत राहतो. सगळी सत्ता, सगळे सामर्थ्य हातात असूनही संयम आणि धीर बाळगणे, हीच खरी शूरवीरता आहे - नुसत्या पराक्रमापेक्षाही मोठी शूरता. तुकाराम महाराज म्हणतात, तिखटाशी तिखट भेटते (कठोरपणाला कठोरपणानेच उत्तर मिळते), पण मनाला खरी आवड असते ती मृदू, प्रेमळ सोबतीचीच.