भाग्यवंतां हें चि काम । मापी नाम वैखरी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आनंदाची पुष्टि अंगीं । श्रोते संगीं उद्धरती ॥ध्रु.॥ पिकविलें तया खाणें किती । पंगतीस सुकाळ ॥२॥ तुका करी प्रणिपात । दंडवत आचारियां ॥३॥

भाग्यवान माणसांचे खरे काम हेच असते - आपल्या वाणीने देवाचे नाम उच्चारत राहणे. त्यामुळे अंगात आनंदाची पुष्टी (भरभराट) येते, आणि ऐकणारेही त्या सोबतीने उद्धरून जातात (त्यांचेही कल्याण होते). जितके हे नामरूपी पीक पिकवले, तितकी पंगतीत (भोजनाच्या रांगेत) विपुलता, सुबत्ता येते. तुकाराम महाराज अशा सदाचारी, सत्शील लोकांना नमस्कार करतात, दंडवत घालतात.