अवघी मिथ्या आटी । राम नाहीं तंव कंठीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ सावधान सावधान । उगवीं संकल्पीं हें मन ॥ध्रु.॥ सांडिलें तें मांडे । आग्रह उरल्या काळें दंडे ॥२॥ तुका ह्मणे आलें भागा । देउनि चिंतीं पांडुरंगा ॥३॥

जोपर्यंत आपल्या कंठात (उच्चारात, मनात) रामनाम नाही, तोपर्यंत आपली बाकीची सगळी धडपड व्यर्थच आहे. सावध राहा, सावध राहा - मनाला त्याच्या संकल्पांतून, त्याच्या हट्टातून सोडव. जे सोडून दिले तेच पुन्हा समोर उभे राहते; आणि हट्ट तसाच राहिला, तर काळच त्याची शिक्षा देतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, जे काही नशिबाने, वाट्याला आले आहे, ते देवाला अर्पण करून त्याचेच सतत चिंतन करत राहा.