न संगावें वर्म । जनीं असों द्यावा भ्रम ॥१॥ ॥ध्रु.॥ उगींच लागतील पाठीं । होतीं रितीं च हिंपुटी ॥ध्रु.॥ सिकविल्या गोटी । शिकोन न धरिती पोटीं ॥२॥ तुका ह्मणे सीण । होइल अनुभवाविण ॥३॥

खरे मर्म सर्वांना उघड सांगू नये; लोकांना त्यांच्या सध्याच्या भ्रमातच राहू द्यावे. कारण ते उगीचच त्याच्या मागे लागतील आणि शेवटी हाती काहीच न लागता निराश, पोकळ होतील. त्यांना खऱ्या गोष्टी शिकवल्या तरी त्या मनापासून, खोलवर टिकवून ठेवणार नाहीत. तुकाराम महाराज म्हणतात, स्वतःचा अनुभव नसेल, तर नुसत्या शिकवणीतून फक्त शीण (त्रासच) पदरी पडतो.