कोणा पुण्यें यांचा होईन सेवक। जींहीं द्वंद्वादिक दुराविळें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ ऐसें वर्म मज दावीं नारायणा । अंतरीं च खुणा प्रकटोनि ॥ध्रु.॥ बहु अवघड असे संतभेटी । तरि जगजेठी करुणा केली ॥२॥ तुका ह्मणे मग नर्ये तृप्तीवरी । सुखाचे शेजारीं पहुडईन ॥३॥

ज्यांनी द्वंद्वे आणि अशा सगळ्या आसक्ती दूर सारल्या आहेत, त्यांचा सेवक होण्याचे भाग्य मला कोणत्या पुण्याईने लाभेल? हे नारायणा, हे खरे मर्म मला दाखव, माझ्या अंतःकरणातच त्याची खूण प्रकट कर. खऱ्या संतांची भेट होणे खूप अवघड असते, तरीही जगाच्या धन्याने (देवाने) कृपा करून ती घडवून आणली. तुकाराम महाराज म्हणतात, मग मात्र मी या तृप्तीपासून, या समाधानापासून कधीच मागे हटणार नाही - सुखाच्या अगदी शेजारीच जाऊन विसावेन.