कर्म वर्म नव्हती सांग । उण्या अंगें पतन ॥१॥ ॥ध्रु.॥ भलत्या काळें नामावळी । सुलभ भोळी भाविकां ॥ध्रु.॥ प्रायश्चित्ते पडती पायां । गाती तयां वैष्णवां ॥२॥ तुका ह्मणे नुपजे दोष । करा घोष आनंदें ॥३॥

कर्मकांडाचे खरे मर्म सगळ्यांना सांगताच येत नाही; ते अपुरेपणाने, चुकीने केले तर उलट अधोगतीच होते. पण कोणत्याही वेळी घेतलेले नामस्मरण मात्र भाविकांसाठी अगदी सोपे आणि सरळ असते. ज्यांना प्रायश्चित्त हवे असते, तेसुद्धा हरिनाम गाणाऱ्या वैष्णवांच्याच पाया पडतात. तुकाराम महाराज म्हणतात, नामस्मरणाने कधीच दोष लागत नाही; म्हणून आनंदाने मोठ्याने नामाचा गजर करा.