आश्चर्य या वाटे नसत्या छंदाचे । कैसें दिलें साचें करोनियां ॥१॥ ॥ध्रु.॥ दुजियासी तंव अकळ हा भाव । करावा तो जीव साक्षी येथें ॥ध्रु.॥ एकीं अनेकत्व अनेकीं एकत्व । प्रकृतिस्वभाव प्रमाणें चि ॥२॥ तुका ह्मणे करूं उगवूं जाणसी । कुझुळ येविक्लीं तुह्मी देवा ॥३॥

नसलेल्या गोष्टीसुद्धा तू खऱ्या करून दाखवल्यास, याचेच खरेतर आश्चर्य वाटते. हा भाव, हा अनुभव दुसऱ्या कोणाला पूर्णपणे उलगडून सांगताच येत नाही; तो ज्याचा त्यालाच, आपल्या जिवाच्या साक्षीनेच अनुभवावा लागतो. एकात अनेकत्व आणि अनेकांत एकत्व, हे सगळे निसर्गाच्या (प्रकृतीच्या) स्वाभाविक रचनेनुसारच घडते. तुकाराम महाराज म्हणतात, हे सगळे कसे उलगडावे, कसे सोडवावे हे फक्त तूच जाणतोस; देवा, ही सगळी गुंतागुंत तूच घडवली आहेस.