कोरड्या गोष्टी चटक्या बोल । शिकल्या सांगे नाहीं ओल ॥१॥ कोण यांचें मना आणी । ऐकों कानीं नाइकोनि ॥ध्रु.॥ घरोघरीं सांगती ज्ञान । भूस सिणें कांडिती ॥२॥ तुका ह्मणे आपुल्या मति । काय रितीं पोकळें ॥३॥

कोरड्या, निर्जीव गोष्टी आणि नुसते चटकदार बोलणे शिकून सांगतात, पण त्यात अनुभवाचा ओलावा नसतो. असल्या बोलण्याचे कोण मनावर घेतो? कानांनी ऐकूनही न ऐकल्यासारखे करावे. घरोघरी जाऊन ज्ञान सांगत फिरतात, पण ते म्हणजे निव्वळ फोलकट कांडण्यासारखे - निरर्थक श्रम होय. तुकाराम म्हणतात, स्वतःच्याच बुद्धीने विचार करा - अशा पोकळ, रिकाम्या गोष्टींचा काय उपयोग?