समर्पिली वाणी । पांडुरंगीं घेते धणी ॥१॥ पूजा होते मुक्ताफळीं । रस ओविया मंगळीं ॥ध्रु.॥ धार अखंडित । ओघ चालियेला नित्य ॥२॥ पूर्णाहुति जीवें । तुका घेऊनि ठेला भावें ॥३॥

माझी वाणी मी पांडुरंगाला अर्पण केली; तीच आता तृप्ती देते. मोत्यांसारख्या शब्दांनी त्याची पूजा होते; माझ्या ओव्यांमधला रस हाच त्याचा मंगल नैवेद्य. ही भक्तीची अखंड धार, हा ओघ, नित्य असाच वाहत राहतो. तुकाराम म्हणतात, मी माझा जीव पूर्णाहुती म्हणून भावपूर्वक अर्पण करून राहिलो आहे.