बोलणें चि नाहीं । आतां देवाविण कांहीं ॥१॥ एकसरें केला नेम । देवा दिले क्रोध काम ॥ध्रु.॥ पाहेन ते पाय । जोंवरि हे दृष्टि धाय ॥२॥ तुका ह्मणे मरणें । हे चि संकल्प वाहाणें ॥३॥

आता देवाशिवाय दुसरे काहीही बोलायचेच नाही. एकदाच हा नेम (व्रत) केला - क्रोध आणि काम हे देवालाच देऊन टाकले. जोपर्यंत माझी दृष्टी पुरेल तोपर्यंत मी त्याचे चरणच पाहत राहीन. तुकाराम म्हणतात, मरेपर्यंत हाच एक संकल्प मी बाळगत राहीन.