येथूनियां ठाव । अवघे लक्षायाचे भाव ॥१॥ उंची देवाचे चरण । तेथें जालें अधिष्ठान ॥ध्रु.॥ आघातावेगळा । असे ठाव हा निराळा ॥२॥ तुका ह्मणे स्थळ । धरूनि राहिलों अचळ ॥३॥

इथूनच, याच जागेवरून सगळ्या भावांकडे लक्ष द्यायचे आहे. देवाचे चरण हीच उंच जागा आहे; तिथेच माझे अधिष्ठान (ठाम स्थान) झाले आहे. हे स्थान कोणत्याही आघाताने (धक्क्याने) विचलित होत नाही - हे एक वेगळेच, निराळे स्थान आहे. तुकाराम म्हणतात, मी हे स्थळ धरून अचळपणे राहिलो आहे.