भरला दिसे हाट । अवघी वाढली खटपट । संचिताचे वाट । वाटाऊनि फांकती ॥१॥ भोगा ऐसे ठायाठाव । कर्मा त्रिविधाचे भाव । द्रष्टा येथें देव । विरहित संकल्पा ॥ध्रु.॥ दिला पाडूनियां धडा । पापपुण्यांचा निवाडा । आचरती गोडा । आचरणे आपुलाल्या ॥२॥ तुका ह्मणे पराधीनपणें । जालीं ओढल्या कर्मे । तुटती बंधनें । जरि देवा आळविते ॥३॥

बाजार (जगाचा हाट) गजबजलेला दिसतो, सगळीकडे धावपळ वाढलेली आहे; प्रत्येकजण आपापल्या पूर्वसंचिताच्या वाटेने विखुरत चालला आहे. भोगण्यासाठी अशी ठिकठिकाणची स्थाने (जन्म) आहेत, त्रिविध कर्मांचे भाव आहेत; पण इथे द्रष्टा असलेला देव मात्र या संकल्पांपासून अलिप्त आहे. पापपुण्याचा हिशोब आधीच पाडून दिलेला आहे; प्रत्येकजण आपापल्या स्वभावाप्रमाणे गोड वाटेल तसे आचरण करत राहतो. तुकाराम म्हणतात, पराधीनपणे कर्माने ओढल्यामुळे ही बंधने निर्माण झाली; पण जर मनापासून देवाचा धावा केला, तर हीच बंधने तुटून जातात.