साहोनियां टोले उरवावें सार । मग अंगीकार खऱ्या मोळें ॥१॥ भोगाचे सांभाळी द्यावे कळिवर । संचिताची थार मोडूनियां ॥ध्रु.॥ महत्त्वाचे ठायीं भोगावी अप्रतिष्ठा । विटवावें नष्टां पंचभूतां ॥२॥ तुका ह्मणे मग कैंचा संवसार । जयाचा आदर तें चि व्हावे ॥३॥

फटके (आघात) सहन करून जे खरे सार आहे तेच उरवावे; मग तेच खऱ्या अर्थाने स्वीकारावे. भोग भोगताना शरीराची जपणूक करावी, आणि पूर्वसंचिताचा साठा मोडून टाकावा. मोठेपणाच्या जागी अप्रतिष्ठाही (अपमानही) भोगावी; नाशवंत अशा पंचभूतांच्या देहाचा वीट यावा. तुकाराम म्हणतात, मग संसाराचे काय राहिले? ज्याचा खरा आदर आहे, तेच फक्त खरे मानावे.