पशु ऐसे होती ज्ञानी । चर्वणीं या विषयांचे ॥१॥ ठेवूनियां लोभी लोभ । जाला क्षोभ आत्मत्वीं ॥ध्रु.॥ केला आणिकां वाढी पाक । खाणें ताक मूर्खासी ॥२॥ तुका ह्मणे मोठा घात । वाताहात हा देह ॥३॥

स्वतःला ज्ञानी म्हणवणारे लोकसुद्धा विषयांच्या चघळण्यात गुंतून पशूसारखे होऊन जातात. लोभी माणूस लोभच बाळगून राहिला की त्याच्या आत्मस्वरूपातच क्षोभ (विकृती) निर्माण होतो. दुसऱ्यांसाठी चांगला स्वयंपाक बनवला जातो, पण मूर्खाच्या वाट्याला मात्र साधे ताकच येते. तुकाराम म्हणतात, हा देह वाताहत (वाया) जाणे हाच सर्वांत मोठा घात आहे.