गासी तरि एक विठ्ठल चि गाई । नाहीं तरि ठायीं राहे उगा ॥१॥ अद्वैतीं तों नाहीं बोलाचे कारण । जाणीवेचा श्रम करिसी वांया ॥२॥ तुका ह्मणे किती करावी फजिती । लाज नाहीं चित्तीं निळाजिरा ॥३॥

गायचेच असेल तर फक्त विठ्ठलाचेच गाणे गा; नाहीतर जागच्या जागी गप्प राहा. खऱ्या अद्वैतामध्ये तर बोलण्याचेही काही कारण उरत नाही; उगाच पांडित्याच्या जाणिवेचा निष्फळ आटापिटा करू नकोस. तुकाराम म्हणतात, आणखी किती फजिती करून घेणार? अरे निर्लज्जा, तुझ्या मनात जराही लाज कशी उरली नाही?