जीव तो चि देव भोजन ते भक्ति । मरण ते चि मुक्ति पाखांड्याची ॥१॥ पिंडाच्या पोषणीं नागविले जन । लटिकें पुराण केले वेद ॥ध्रु.॥ मना आला तैसा करिती विचार । ह्मणती संसार नाहीं पुन्हा ॥२॥ तुका ह्मणे पाठीं उडती यमदंड । पापपुण्य लंड न विचारिती ॥३॥

'शरीर हाच देव, खाणेपिणे हीच भक्ती, आणि मरण हीच मुक्ती' - असे हे पाखंडी (नास्तिक) लोकांचे म्हणणे आहे. केवळ शरीर पोसण्यातच लोकांना फसवले गेले आहे; त्यांनी पुराणे आणि वेद यांनाही खोटे ठरवून टाकले आहे. मनाला वाटेल तसा विचार हे लोक करतात आणि म्हणतात, 'मेल्यावर पुन्हा जन्म-संसार नाहीच.' तुकाराम म्हणतात, अशा निर्लज्ज लोकांच्या पाठीमागे यमाचे दंड उडत असतात; त्यांना पापपुण्याचा काहीही विधिनिषेध उरलेला नसतो.