आशा तृष्णा माया अपमानाचे बीज । नासिलिया पूज्य होइजेतें ॥१॥ अधीरासी नाहीं चालों जातां मान । दुर्लभ दर्शन धीर त्याचें ॥२॥ तुका ह्मणे नाहीं आणिकांसी बोल । वांयां जाय मोल बुद्धीपाशीं ॥३॥

आशा, तृष्णा (हाव) आणि माया हेच अपमानाचे मूळ बीज आहे; ते नष्ट केले की माणूस पूज्य (आदरणीय) बनतो. अधीर, अस्थिर माणसाला मान मिळत नाही; धीर धरणाऱ्यालाच खरे दर्शन दुर्लभतेने लाभते. तुकाराम म्हणतात, याबाबत दुसऱ्यांना सांगण्यासारखे काही नाही; नुसत्या बुद्धीच्या जोरावर, भक्तीवाचून सगळे श्रेय वाया जाते.