आचरती कर्मे । तेथें काळें कर्मधर्मे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ खेळे गोवळियांसवें । करिती तें त्यांचें साहावें ॥ध्रु.॥ यज्ञमुखें घांस । मंत्रपूजेसी उदास ॥२॥ तुका ह्मणे चोरी । योगियां ही सवे करी ॥३॥

देव काळाप्रमाणे आणि कर्तव्याप्रमाणे वागतो. गोवळ्या मुलांबरोबर खेळताना तो त्यांच्यासारखाच वागतो, त्यांच्यात मिसळून जातो. यज्ञात अर्पण केलेला घास तो स्वीकारतो, पण मंत्राने केलेल्या पूजेबद्दल मात्र उदासीन असतो. तुकाराम म्हणतात, अशी ही सवय (जणू लहानपणी कृष्णाने लोणी चोरले तशी खोडी) योगीसुद्धा अंगी बाळगतात.