देवा ऐकें हे विनंती । मज नको रे हे मुक्ति । तया इच्छा गति । हें चि सुख आगळें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ या वैष्णवांचे घरीं । प्रेमसुख इच्छा करी । रिद्धिसिद्धी द्वारीं । कर जोडूनि उभ्या ॥ध्रु.॥ नको वैकुंठींचा वास । असे तया सुखा नास । अद्भुत हा रस । कथाकाळीं नामाचा ॥२॥ तुझ्या नामाचा महिमा । तुज न कळे रे मेघश्यामा । तुका ह्मणे आह्मां । जन्म गोड यासाटीं ॥३॥

देवा, माझी ही विनंती ऐक - मला मुक्ती नको आहे. मुक्तीपेक्षा तुझी ओढ, तुझी आस लागावी, हेच माझ्यासाठी खरे मोठे सुख आहे. या वैष्णवांच्या घरी प्रेमाचे सुख मिळावे अशी माझी इच्छा आहे; इथे तर ऋद्धी-सिद्धीसुद्धा हात जोडून दारात उभ्या असतात. मला वैकुंठात राहण्याची गरज नाही, त्या सुखालाही काहीतरी उणेपण असते. कीर्तनाच्या वेळी तुझ्या नावाचा जो अद्भुत रस मिळतो, तो काही और आहे. हे मेघश्यामा, तुझ्या नावाचा महिमा तुलाही पुरता कळत नाही. तुकाराम म्हणतात, यासाठीच आम्हाला हा जन्म गोड वाटतो.