वचना फिरती अधम जन । नारायण तो नव्हे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ केला आतां अंगीकार । न मनी भार समर्थ ॥ध्रु.॥ संसाराचा नाहीं पांग । देव सांग सकळ ॥२॥ तुका ह्मणे कीर्ति वाणूं । मध्यें नाणूं संकल्प ॥३॥

हलक्या माणसांचा शब्द बदलतो, पण नारायण तसा नाही, तो दिलेला शब्द पाळतोच. आता मी त्याला मनापासून स्वीकारले आहे, आणि तो सामर्थ्यवान देव याला भार मानत नाही. संसाराचे ओझे आता उरलेले नाही, देवच सर्वकाही सांभाळतो. तुकाराम म्हणतात, आपण फक्त त्याची कीर्ती गावी, मध्येच आपले स्वतःचे संकल्प (स्वार्थी इच्छा) आणू नयेत.