निर्वाहापुरतें अन्न आच्छादन । आश्रमासी स्थान कोंपी गुहा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कोठें ही चित्तासी नसावें बंधन । हृदयीं नारायण सांटवावा ॥ध्रु.॥ नये बोलों फार बैसों जनामधीं । सावधान बुद्धी इंद्रियें दमी ॥२॥ तुका ह्मणे घडी घडी करूनि साधावी । त्रिगुणांची गोवी उगवूनि ॥३॥

पोट भरण्यापुरते अन्न आणि अंग झाकण्यापुरते वस्त्र एवढेच हवे; राहण्यासाठी एखादी झोपडी किंवा गुहा पुरे. मनाला कुठेही बंधन नसावे, हृदयात मात्र नारायणाला जपून ठेवावे. फार बोलू नये, लोकांमध्ये उगाच बसून राहू नये; बुद्धी सावध ठेवून इंद्रियांना आवरावे. तुकाराम म्हणतात, क्षणाक्षणाला हा सराव करत राहावा, आणि त्रिगुणांची गुंतागुंत सोडवत जावी.