नाशवंत देह नासेल हा जाणा । कां रे उच्चारेना वाचे नाम ॥१॥ ॥ध्रु.॥ नामें चि तारिले कोट्यानुकोटी । नामें हे वैकुंठी वैसविले ॥ध्रु.॥ नामापरतें सार नाहीं त्रिभुवनीं । तें कां तुह्मी मनीं आठवाना ॥२॥ तुका ह्मणे नाम वेदांसी आगळें । तें दिलें गोपाळें फुकासाटीं ॥३॥

हा नाशवंत देह एक दिवस नाश पावणारच आहे, हे नक्की जाण; मग तू वाणीने देवाचे नाव का उच्चारत नाहीस? या नामानेच कोट्यवधी लोक तरले आहेत, नामानेच त्यांना वैकुंठात स्थान मिळाले आहे. त्रिभुवनात नामापेक्षा मोठे सार दुसरे काही नाही, मग तुम्ही ते मनात का आठवत नाही? तुकाराम म्हणतात, हे नाम वेदांपेक्षाही श्रेष्ठ आहे, आणि गोपाळकृष्णाने ते अगदी फुकट, काहीही न घेता दिले आहे.