आह्मी वीर जुंझार । करूं यमदाढे मार । तापटिले भार । मोड जाला दोषांचा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ जाला हाहाकार । आले हांकीत जुंझार । शंखचक्रांचे शृंगार । कंठीं हार तुळसीचे ॥ध्रु.॥ रामनामांकित बाण । गोपी लाविला चंदन । झळकती निशाणें । गरुडटके पताका ॥२॥ तुका ह्मणे काळ । जालों जिकोनि निश्चळ । पावला सकळ । भोग आह्मां आमचा ॥३॥

आम्ही लढवय्ये वीर आहोत, यमाच्या दाढेवरही आम्ही वार करू; क्रोधीत झालेल्या पापांच्या फौजांचा आता मोड झाला आहे. मोठा हलकल्लोळ उडाला, वीर गर्जना करत चालून आले; शंख-चक्रांचे अलंकार ल्यालेले, गळ्यात तुळशीचे हार घातलेले. रामनामाने अंकित केलेले बाण, गोपींप्रमाणे चंदनाचा टिळा लावलेला; निशाणे झळकत आहेत, गरुडाचे चिन्ह असलेल्या पताका फडकत आहेत. तुकाराम म्हणतात, आम्ही काळालाच जिंकून स्थिर झालो आहोत, आणि आमच्या वाट्याचा खरा आनंद आम्हाला मिळाला आहे.