ठाकलोंसें द्वारीं । उभें याचक भीकारी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ मज भीक कांहीं देवा । प्रेमभातुकें पाठवा ॥ध्रु.॥ याचकाचा भार । नये घेऊं येरझार ॥२॥ तुका ह्मणे दान । सेवा घेतल्यावांचून ॥३॥

मी तुझ्या दारी येऊन उभा राहिलो आहे, एखाद्या भिकाऱ्यासारखा याचक बनून. देवा, मला थोडी भीक घाल, तुझ्या प्रेमाचे गोड भातुके मला पाठव. याचकाचे हे ओझे मला वारंवार घेऊन फिरायला लावू नकोस, एकदाच पुरेसे दे. तुकाराम म्हणतात, खरे दान म्हणजे आधी सेवा घेतल्याशिवायच दिलेले दान.