ऐसें कां जालें तें मज ही न कळे । कीर्तनाचे रळेपळे जगीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कैसें तुह्मां देवा वाटतसे बरें । संतांची उत्तरें लाजविलीं ॥ध्रु.॥ भाविकां कंटक करिताती पीडा । हा तंव रोकडा अनुभव ॥२॥ तुका ह्मणे नाम निर्वाणीचा बाण । याचा अभिमान नाहीं तुह्मां ॥३॥

असे का झाले, हे मलाही कळत नाही - जगात कीर्तनाची अशी वाताहत का व्हावी? हे देवा, तुला तरी हे कसे बरे वाटते - संतांच्या शब्दांची अशी विटंबना होते आहे! दुष्ट काटे (वाईट लोक) भाविकांना पीडा देतात, हा तर आम्ही प्रत्यक्ष अनुभवलेला अनुभव आहे. तुकाराम म्हणतात, नाम हाच शेवटच्या क्षणीचा खरा बाण आहे, पण याचा अभिमान, याचे रक्षण करण्याची तळमळ तुलाच नाही, देवा!